Fronting to mechanizm, w którym lokalna firma ubezpieczeniowa formalnie występuje jako ubezpieczyciel (czyli „na pierwszej linii”), ale całość ryzyka przekazuje dalej – do reasekuratora lub innego podmiotu. Ubezpieczyciel pełni tu funkcję pośrednika, który obsługuje polisę i wystawia dokumenty, ale sam nie ponosi faktycznego ryzyka związanego z ochroną ubezpieczeniową.
Jak działa fronting?
W praktyce wygląda to tak: klient (najczęściej duża międzynarodowa firma) potrzebuje ubezpieczenia w danym kraju, ale chce, by ryzyko przejęła globalna jednostka reasekuracyjna. Lokalny ubezpieczyciel „frontuje” polisę, czyli wystawia ją i spełnia wymogi prawne kraju (np. nadzoru finansowego). Ale odpowiedzialność za ewentualne szkody od razu przekazuje dalej w ramach umowy reasekuracyjnej typu facultative lub obligatory.
Cechy charakterystyczne frontingu:
- Ubezpieczyciel formalnie występuje jako strona polisy, ale działa jako pośrednik.
- Całość lub większość ryzyka jest natychmiast przekazywana reasekuratorowi.
- Często stosowany w strukturach międzynarodowych korporacji, które chcą mieć spójny program ubezpieczeniowy na całym świecie.
- Pozwala zachować zgodność z lokalnym prawem, które może wymagać obecności krajowego ubezpieczyciela.
- Firma frontująca pobiera opłatę (prowizję frontingową) za obsługę administracyjną i regulacyjną, ale nie angażuje własnych środków w pokrycie szkód.
Przykład zastosowania:
Międzynarodowy koncern budowlany działa w Polsce i potrzebuje ubezpieczenia OC za projekt infrastrukturalny. Zawiera umowę z polskim ubezpieczycielem, który wystawia polisę. Jednak całe ryzyko przekazywane jest globalnemu reasekuratorowi w Niemczech. Polski zakład nie finansuje szkód – jedynie frontuje usługę i spełnia rolę formalną.
Fronting a ryzyko ubezpieczyciela
W modelu frontingowym ubezpieczyciel ponosi minimalne lub zerowe ryzyko, ale jego odpowiedzialność formalna wobec klienta i regulatora pozostaje – dlatego umowy reasekuracyjne muszą być bardzo precyzyjnie skonstruowane, by zabezpieczyć firmę frontującą w każdej sytuacji.
Podsumowanie
Fronting to technika stosowana w ubezpieczeniach i reasekuracji. Pozwala ona firmom obsługiwać polisy w krajach, gdzie wymagana jest obecność lokalnego ubezpieczyciela, bez angażowania jego środków w pokrywanie ryzyk. Jest to narzędzie czysto techniczne, przydatne w międzynarodowych strukturach, które pozwala połączyć zgodność z przepisami z globalnym zarządzaniem ryzykiem.
Broker Szczecin
Adam Niedzielski
Więcej na temat pojęć związanych z ubezpieczeniami znajdziesz także na: https://subiektywnieoubezpieczeniach.blogspot.com/
Zobacz też: Aktuariusz ubezpieczeniowy