Loss occurrence, nazywane czasem occurrence trigger, to zasada ustalania odpowiedzialności ubezpieczyciela w ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej. W tym modelu najważniejszy jest moment wystąpienia zdarzenia powodującego szkodę.
Oznacza to, że za szkodę odpowiada ta polisa, która obowiązywała w dniu zdarzenia, nawet jeśli roszczenie zostanie zgłoszone wiele lat później.
Takie podejście uznawane jest za najbardziej intuicyjne. Odpowiedzialność przypisuje się bowiem temu ubezpieczycielowi, który zapewniał ochronę w chwili wystąpienia zdarzenia prowadzącego do szkody.
Skąd wynika zasada loss occurrence?
Mechanizm ten wywodzi się z klasycznych polis OC. Powstał w okresie, gdy większość szkód miała charakter nagły i była widoczna od razu po zdarzeniu.
Dotyczyło to między innymi:
- pożarów,
- kolizji drogowych,
- nagłych uszkodzeń mienia,
- typowych wypadków.
W tamtym czasie problem szkód ujawniających się po wielu latach praktycznie nie występował. Z tego powodu naturalne było przypisanie odpowiedzialności do momentu samego zdarzenia.
Podstawy prawne loss occurrence
Trigger occurrence nie posiada jednej odrębnej regulacji ustawowej. Jego stosowanie wynika przede wszystkim z zasady swobody umów oraz zapisów zawartych w OWU.
Podstawy prawne znajdują się w przepisach dotyczących umowy ubezpieczenia zawartych w Kodeksie cywilnym, w szczególności w art. 805 i następnych.
Znaczenie mają również przepisy dotyczące przedawnienia roszczeń, zwłaszcza art. 442¹ Kodeksu cywilnego. Dzięki temu możliwe jest dochodzenie roszczeń nawet po wielu latach od zdarzenia, przy jednoczesnym przypisaniu szkody do polisy obowiązującej w chwili jej powstania.
Gdzie stosuje się loss occurrence?
Model loss occurrence stosuje się szeroko w klasycznych ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej oraz przy szkodach nagłych.
Najczęściej dotyczy on:
- OC komunikacyjnego,
- OC w życiu prywatnym,
- OC przedsiębiorstw,
- ubezpieczeń majątkowych,
- ubezpieczeń następstw nieszczęśliwych wypadków.
Rozwiązanie to sprawdza się szczególnie tam, gdzie można łatwo wskazać konkretny moment powstania szkody.
Przykład działania loss occurrence
Przykładem może być zatrucie wodą w hotelu.
Do zdarzenia dochodzi 10 grudnia 2020 roku, jednak skutki zdrowotne ujawniają się dopiero kilka miesięcy później. W takim przypadku odpowiedzialność ponosi ubezpieczyciel, który obejmował hotel ochroną 10 grudnia 2020 roku, niezależnie od daty zgłoszenia roszczenia.
Wpływ loss occurrence na ubezpieczycieli
Z perspektywy ubezpieczyciela model occurrence wymaga odpowiedniego zabezpieczenia finansowego. Roszczenia mogą bowiem pojawiać się długo po zakończeniu okresu ochrony.
Dlatego firmy ubezpieczeniowe muszą:
- tworzyć rezerwy na przyszłe szkody,
- ostrożnie wyceniać ryzyko,
- analizować możliwość wystąpienia szkód typu long tail,
- korzystać z reasekuracji.
Ma to szczególne znaczenie w branżach, gdzie skutki szkód mogą rozwijać się przez długi czas.
Podsumowanie
Loss occurrence to zasada odpowiedzialności, zgodnie z którą polisa obejmuje szkody wynikające ze zdarzeń mających miejsce w okresie jej obowiązywania.
Nie ma znaczenia, kiedy szkoda została zgłoszona albo kiedy ujawniły się jej skutki. Kluczowy pozostaje moment samego zdarzenia szkodowego. Jest to jeden z podstawowych modeli stosowanych w klasycznych ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej.
Więcej na temat pojęć związanych z ubezpieczeniami znajdziesz także na: https://subiektywnieoubezpieczeniach.blogspot.com/
Zobacz też: Likwidacja szkody